Εύβοια

Η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ελληνικό νησί μετά την Κρήτη, με μήκος περίπου 180 χλμ. και πλάτος από 6 έως 50 χλμ. Η ψηλότερη κορυφή της (η Δίρφυς) φτάνει τα 1.743 μ., και στο νησί ζουν λίγο πάνω από διακόσιες χιλιάδες άνθρωποι. Για να πάει κανείς εκεί δεν χρειάζεται πλοίο: στη Χαλκίδα ο Εύριπος στενεύει στα σαράντα περίπου μέτρα και τον διασχίζουν δύο γέφυρες, η παλιά συρόμενη, του 1962, και μια καλωδιωτή, που άνοιξε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το νησί χωρίζεται σε τρία μέρη: ο βορράς είναι εύφορος και δασώδης, το κέντρο ορεινό, με καλλιέργειες στις παράκτιες κοιλάδες, και ο νότος πιο άγονος.

Η Χαλκίδα (η κύρια πόλη του νησιού) βρίσκεται στο στενότερο σημείο του πορθμού, όπου τις περισσότερες μέρες το ρεύμα αλλάζει φορά περίπου κάθε έξι ώρες και τρέχει τόσο γρήγορα που τα μικρά σκάφη δεν μπορούν πάντα να πλεύσουν ενάντια στη ροή του, γι' αυτό και ο κόσμος πηγαίνει στην παλιά γέφυρα να το παρακολουθήσει. Η πεζοδρομημένη προκυμαία είναι γεμάτη καφέ και εστιατόρια. Το κάστρο του Καράμπαμπα βρίσκεται στον λόφο Κάνηθο, στην ηπειρωτική ακτή (με θέα προς την πόλη και τον πορθμό), και ο προαστιακός σιδηρόδρομος της Αθήνας φτάνει ως τη Χαλκίδα.

Η δική μας Villa Leon βρίσκεται στα Λουκίσια (15 χλμ. από τη Χαλκίδα και 90 χλμ. από την Αθήνα), σε μια ήσυχη περιοχή με εξοχικά. Είναι τριώροφη βίλα με πέντε υπνοδωμάτια, πισίνα και κήπο, στο κέντρο του κτήματός της, και φιλοξενεί έως 12 άτομα.

Η Ερέτρια βρίσκεται απέναντι από την Αττική, στην άλλη πλευρά του στενού Νότιου Ευβοϊκού κόλπου (από τη Σκάλα Ωρωπού, στην Αττική, υπάρχει πορθμείο για την Ερέτρια). Έχει τα ερείπια της αρχαίας πόλης, με ένα από τα παλαιότερα γνωστά θέατρα και την Οικία των Μωσαϊκών, καθώς και μουσείο με ευρήματα από την Ερέτρια και το κοντινό Λευκαντί.

Η Αιδηψός (στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού) είναι λουτρόπολη με πάνω από ογδόντα ιαματικές πηγές, της οποίας τα λουτρά λειτουργούν τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ., και σύμφωνα με τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (ΕΟΤ) ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας δημιούργησε εκεί τα πρώτα ρωμαϊκά λουτρά. Η πόλη άνθισε στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν χτίστηκαν τα περισσότερα ξενοδοχεία της, και τα κέντρα θερμαλισμού λειτουργούν όλο τον χρόνο. Απέναντι, στη στεριά, βρίσκεται η Αρκίτσα, και πορθμείο συνδέει τα δύο λιμάνια καθημερινά.

Η Λίμνη είναι χωριό με λιμάνι στον βόρειο Ευβοϊκό κόλπο, και τα νεοκλασικά αρχοντικά της (του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα) μαρτυρούν την εμπορική και ναυτική ευημερία του τόπου. Ο παραλιακός δρόμος έχει καφέ και ουζερί, και η Λίμνη φημίζεται για το φρέσκο ψάρι και τα θαλασσινά της.

Στον βορρά έχει αφήσει το σημάδι της και η φωτιά του Αυγούστου 2021, που έκαψε πάνω από πενήντα χιλιάδες εκτάρια δάσους και καλλιεργειών, μεταξύ άλλων την περιοχή γύρω από τις Ροβιές και τη Λίμνη. Όποιος σκέφτεται να μείνει ή να αγοράσει εκεί, καλό είναι να κοιτάξει και τις πλαγιές γύρω από το μέρος, όχι μόνο το σπίτι.

Η Κάρυστος βρίσκεται στο νότιο άκρο του νησιού, με την Όχη να υψώνεται πίσω της, και έχει νεοκλασική αρχιτεκτονική, παραλιακό πεζόδρομο και, στην ανατολική παραλία, το ανακατασκευασμένο ενετικό φρούριο Μπούρτζι. Το φαράγγι του Δημοσάρη (μια πεζοπορική διαδρομή περίπου δέκα χιλιομέτρων) ξεκινά από την Όχη και καταλήγει στη θάλασσα. Στο βουνό βρίσκεται το πιο γνωστό και καλύτερα διατηρημένο από τα Δρακόσπιτα, ένα από περίπου είκοσι μεγάλα πέτρινα κτίσματα της νότιας Εύβοιας, χτισμένα χωρίς κονίαμα από τεράστιους ογκόλιθους, και δεν υπάρχει συμφωνία για το ποιος τα έχτισε και πότε. Από τη Χαλκίδα η Κάρυστος απέχει περίπου 120 έως 130 χλμ. (δύο έως δυόμισι ώρες οδικώς), ενώ από την Αττική υπάρχει και πλοίο από τη Ραφήνα στο Μαρμάρι, διάρκειας περίπου μίας ώρας και με εποχικό δρομολόγιο, και στη συνέχεια διαδρομή με το αυτοκίνητο.

Τα Στύρα βλέπουν κι αυτά προς την Αττική, στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο, και τα Νέα Στύρα (το πιο σύγχρονο παραθαλάσσιο τμήμα) έχουν παραλίες, ξενοδοχεία και καφέ, ενώ πορθμείο τα συνδέει με την Αγία Μαρίνα, στην απέναντι στεριά. Τα αρχαία Στύρα αναφέρονται στον Κατάλογο των Νεών της Ιλιάδας. Στο Μαρμάρι, ανάμεσα στη Χαλκίδα και την Κάρυστο, έρχονται όσοι κάνουν ιστιοσανίδα και κάιτ σέρφινγκ. Στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού, το πέρασμα του Κάβο Ντόρο ήταν κάποτε από τα πιο επικίνδυνα σημεία του Αιγαίου για τη ναυσιπλοΐα.

Χάρη στις γέφυρες, στην Εύβοια μπορεί να πάει κανείς όλο τον χρόνο, και σύμφωνα με κλιματικούς πίνακες για τη Χαλκίδα η μέση ημερήσια μέγιστη θερμοκρασία είναι γύρω στους 25 °C τον Μάιο και 29 °C τον Σεπτέμβριο, έναντι πάνω από 32 °C τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Στο μέσο του καλοκαιριού σχεδόν δεν βρέχει (οι βροχές επιστρέφουν τον Οκτώβριο), και τα μελτέμια, ισχυροί βόρειοι άνεμοι του Αιγαίου, πνέουν κατά περιόδους από τα μέσα Μαΐου ως τα μέσα Σεπτεμβρίου. Για πεζοπορία, επομένως, πιο εύκολοι μήνες είναι μάλλον ο Μάιος και ο Σεπτέμβριος, αφού τον Ιούλιο και τον Αύγουστο η μέρα είναι ζεστή.

Στην κουζίνα του νησιού υπάρχουν κατσίκι και αρνί με βότανα, τοπικά τυριά, μέλι, σύκα και θαλασσινά, ενώ στη Λίμνη μπορεί κανείς να φάει φρέσκο ψάρι και να πιει ούζο στον παραλιακό δρόμο. Η Κύμη (στην ανατολική ακτή) φημίζεται για τα αποξηραμένα σύκα της, που έχουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης και στεγνώνουν στον ήλιο τον Αύγουστο.